Της Μαρίας Περετζή

Στην αναζήτηση για την αποκατάσταση της επαφής με το Βαθύτερο Εαυτό, η πράξη της θεατρικής παράστασης δεν θα μπορούσε να είναι παρα απλά ένα μέσο. Ο Σκοπός είναι πολύ ευρύτερος: Πως θα διευρύνω την αντιληπτική μου ικανότητα, πως θα ανοίξω στη δυνατότητα να βιώσω το σύνολο της φύσης μου ?

Πρακτικές όπως η γιόγκα, οι ασκήσεις προσοχής και αυτοσυγκέντρωσης, ορισμένα είδη ιερών χορών και κινήσεων, είναι μέσα που οι άνθρωποι της ΡΟΔΑ μετέρχονται στη συνεργασία τους με το Κέντρο για την Αρμονική Ανάπτυξη του Ανθρώπου. Στην αναζήτηση του Ιερού, το ζητούμενο είναι η σχέση με το Πρωτογενές, το Αμορφοποίητο, με το προσωπικό Αγνωστο του αναζητητή.

Το πλαίσιο Εργασίας στη ΡΟΔΑ δεν ξεκινά με το θέατρο, ούτε τελειώνει με αυτό. Ταυτόχρονα οφείλουμε να αναγνωρίσουμε και να αποδεχτούμε τη δύναμη που μπορεί να βρεθεί μέσα στην θεατρική εμπειρία και να τη χρησιμοποιήσουμε χωρίς να παρασυρθούμε απο την επιπόλαιη πλευρά της, τον θεατρινισμό.
Η δυνατότητα του Θεάτρου βρίσκεται στην εκστατική σχέση με το Μύθο, στη δύναμη που έχει η θεατρική παράσταση να αποσπάσει, να δώσει στον άνθρωπο ένα δρόμο να ξεπεράσει τον καθημερινό τρόπο που βλέπει τον κόσμο γύρω του.

Για τον ηθοποιό η θεατρική εμπειρία μπορεί να είναι συγκλονιστική. Για να ετοιμάσει μια παράσταση, ο ηθοποιός καλείται να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό, να διευρύνει το φάσμα της κατανόησής του για την ζωή και για τους άλλους και ιδιαίτερα για τους συνεργάτες του. Αναγκαστικά η προετοιμασία του ηθοποιού γίνεται αναζήτηση των ορίων της εσωτερκής του ελευθερίας. Στο ύψιστο επίπεδο σαν απελευθέρωση αντιλαμβανόμαστε την αποδέσμευση απο το συνηθισμένο, την Ψυχ-Αγωγή προς τον χώρο του Ιερού μέσα μας.