Το μέγα Βαβυλωνιακό έπος με φιλοσοφία Γκουρτζίεφ

Σε σκηνοθεσία της Μαρίας Περετζή

επιμέλεια κειμένου-θεατρική προσαρμογή: Δημήτρης Περετζής / Μαρία Περετζή

Ο Γκιλγκαμές, βασιλιάς της πόλης της Μεσοποταμίας Ουρούκ της οποίας τα ερείπια έχουν εντοπιστεί στο σημερινό Ιράκ, ήταν, σύμφωνα με την παράδοση, τρισέγγονος του Νώε. Το έπος που περιγράφει τις περιπέτειές του, θεωρείται το παλαιότερο ποίημα της ανθρωπότητας. Στην αφήγησή του διαπλέκονται δεκάδες ιστορίες, πολλές από τις οποίες εμφανίζονται στις μυθολογίες ύστερων λαών, όπως οι Έλληνες και οι Εβραίοι.

Το «Γκιλγκαμές» είχε επιβιώσει μέσα στις χιλιετίες στην προφορική μνήμη των λαών τις Καυκασίας μέσα από τις απαγγελίες των «ασόκ», των παραδοσιακών αφηγητάδων. Έξαφνα, στα τέλη του 19ου αιώνα, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν σε ανασκαφές στην αρχαία Βαβυλώνα τις πρώτες πήλινες πλάκες σε σφηνοειδή γραφή πάνω στις οποίες ήταν χαραγμένο το πρωτότυπο, ίδιο, σχεδόν λέξη προς λέξη, όπως είχε διασωθεί με τον λόγο. Πινακίδες που βρέθηκαν από τότε σε πολλά σημεία της Μέσης Ανατολής επιβεβαίωσαν την γνησιότητα του έργου. Σήμερα πλέον έχουν ανασυνταχθεί τρεις διαφορετικές εκδοχές του, η λεγόμενη Βαβυλωνιακή, η Σουμεριακή και η Ασσυριακή.

Ο Γκιλγκαμές εμφανίζεται σαν το πρότυπο της ανδρικής δύναμης και ομορφιάς. Ακαταμάχητος και ασυναγώνιστος στα πλαίσια της πόλης του, καταλήγει να καταπιέζει τους κατοίκους της, μέχρι που συναντά τον Ενκιντού, αρχικά αντίπαλό του και τελικά αδελφικό του φίλο.

Οι δύο μαζί επιχειρούν ένα ταξίδι γεμάτο περιπέτειες. Ο Ενκιντού πεθαίνει, τιμωρημένος από τους θεούς, τιμωρία για τις ύβρεις που απευθύνουν οι δύο φίλοι στην Ιστάρ, την θεά του έρωτα.

Συντετριμένος ο Γκιλγκαμές από τον θάνατο του Ενκιντού, και φοβισμένος μπροστά στο αναπόφευκτο δικό του τέλος, αρχίζει ένα φοβερό ταξίδι στον κάτω κόσμο αναζητώντας την αθανασία. Η περιπλάνισή του θα του φέρει την κατανόηση για τη ζωή και τη σοφία που θα τον απαλλάξει από το άγχος του θανάτου.

Για την απόδοση από την ΡΟΔΑ το έργο διαπλάστηκε σε μορφή θεατρική, μεταφρασμένο και διασκευασμένο ανάλογα. Παρουσιάστηκε σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους: το 1996 κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο «Κάτια Δανδουλάκη» και μετά στην Θεσσαλονίκη, το 2000 ανεβαίνει στη σκηνή του Διεθνούς Φεστιβάλ Πέτρας, ενώ το 2011 επιστρέφει με εντελώς νέα διανομή και διαφορετική σκηνοθετική προσέγγιση.

Ο «Γκιλγκαμές» είναι μια συγκλονιστική ιστορία γεμάτη αισθησιασμό και ομορφιά, μια θεατρική υπερπαραγωγή με τριάντα ηθοποιούς, γεμάτη χορό και μουσική με ζωντανή ορχήστρα που έστρεψε για άλλη μια φορά επάνω της τις κάμερες του αμερικάνικου CNN, ενώ η Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών απένειμε «Έπαινο Κάρολος Κουν 2014 – Ερμηνείας Ηθοποιού σε Ελληνικό έργο» στον Δημήτρη Γασπαράτο για την δυναμική του ερμηνεία ως «Γκιλγκαμές».